Problemi özelliklerden önce tanımlayın
İlk adım kullanıcıyı, içinde bulunduğu durumu ve çözmeye çalıştığı görevi tek cümlede tanımlamaktır. Belirsiz problem tanımı, gereksiz özellik listeleri üretir.
Örneğin ‘randevu uygulaması yapmak’ bir çözüm tanımıdır. Asıl problem, müşterinin uygun saati görememesi veya işletmenin telefon üzerinden kapasite yönetememesi olabilir. MVP bu temel sürtünmeyi çözmelidir.
Tek bir kritik kullanıcı yolculuğu seçin
Kullanıcının ürünle ilk temasından beklenen sonuca ulaşmasına kadar bir ana yolculuk belirleyin. Pazar yerinde bu yolculuk ilan bulma ve ödeme, eğitim uygulamasında ders başlatma ve tamamlama olabilir.
Kayıt, arama, işlem ve sonuç adımlarını desteklemeyen özellikleri ikinci faza taşıyın. Bu yaklaşım tasarım ve geliştirme kararlarını önemli ölçüde sadeleştirir.
- Kullanıcı ürüne neden gelir?
- Hangi işlemi mutlaka tamamlamalı?
- Başarı hangi davranışla ölçülür?
- İlk sürümde hangi roller zorunlu?
Özellikleri değer ve riskle önceliklendirin
Her özelliği kullanıcı değeri, ticari etkisi ve teknik belirsizliğiyle değerlendirin. Yüksek riskli entegrasyonları sona bırakmak yerine küçük teknik denemelerle erken doğrulayın.
Must, Should, Could yaklaşımı özellik tartışmasını kolaylaştırır. Ancak ‘Must’ listesini sınırsız büyütmeyin. Kritik yolculuğu çalıştırmayan her madde yeniden sorgulanmalıdır.
Yayından önce ölçüm planı kurun
MVP yayınlandığında hangi veriye bakacağınızı önceden belirleyin. Kayıt sayısı tek başına ürün değerini göstermez. Kritik işlemi tamamlayan kullanıcı oranı ve tekrar kullanım daha anlamlı olabilir.
İlk sürümden sonra geri bildirimleri tek tek özellik talebine çevirmeyin. Davranış verisi, destek kayıtları ve kullanıcı görüşmelerini ortak temalarda değerlendirin.
- Aktivasyon oranı
- Kritik işlem tamamlama
- Tekrar kullanım
- Hata ve terk noktaları
- Nitel kullanıcı geri bildirimi